Swingende skirtjes

Toen ik over deze wedstrijd las, was ik onmiddellijk heel enthousiast. Zo enthousiast zelfs, dat ik onmiddellijk een blogberichtje begon te schrijven. Ik heb namelijk eind vorig jaar een workshop gewonnen bij Jace did it om het swingskirtje te leren maken. Ik was zo trots op mijn exemplaar, dat ik deze wou inschrijven voor de wedstrijd. Tot Friekel me op het wedstrijdreglement wees (dat ik net iets te vluchtig had gelezen): 

je mag alleen meedoen met kleren die effectief genaaid werden 

tijdens de wedstrijdperiode. 

Pwa pwa pwaaaaa 

(lees als zo een tune uit een jaren '80 quiz bij een fout antwoord)

Jammer, want ik was er echt tevreden van! Tja, dan heb ik nu een goed excuus om weer achter mijn machien te kruipen en iets nieuws tevoorschijn te toveren. Het concept zit al in mijn hoofd. Nu het er nog uitkrijgen…

Dat houdt me natuurlijk niet tegen om er alsnog een blogpost over te schrijven. 

Ik moet mijn goede voornemens een beetje in eer houden 

(want die vervelende bacteriën hebben er hier al meer dan één stokje voor gestoken, 

ze springen hier van de één naar de ander in sneltempo en laten zich niet zo gemakkelijk buitenkuisen).

Bij deze presenteer ik jullie: mijn allereerste swingskirt (tadaaaaaaaaaaaaaa!):

patroon: swing skirt van compagnie M.

stof: oranje velours tweedehands gekocht op FB

vogeltjes van het stoffenspektakel 

paspel en rits: Mertens Mercerie

Mijn lieve (en momenteel erg snotterige) Prinses was er superblij mee. Een zwierig rokje met zakken diep genoeg voor wel 10 pakjes zakdoeken 

(liefst van die met die poes-met-roze-strik-die-we-hier-niet-verder-bij-naam-zullen-noemen-

maar-die-ik-met-een-understatement-niet-echt-heel-erg-leuk-vind).

Ik heb eens lief naar Friekel gekeken en ze ging met me mee naar de workshop. Het was echt supergezellig, er werd veel genaaid en nog meer gekletst -zoals het hoort- en hieronder is haar eigenste swingskirtje. Ook zij mag er heel trots op zijn, het is het soort rokje dat ik direct voor mijn meisjes zou kopen, mocht ik het zien hangen in de winkel. Zie Pietje Precies blinken!

patroon: swing skirt van Compagnie M
stof: gele velours: Stoffen van Leuven
bruine bloemetjes: uit de oude doos van tante Rita
rits en paspel: Stoffen van Leuven 

Een zalig patroontje met oneindig veel mogelijkheden, een duidelijke uitleg én dat in combinatie met de fantastische begeleiding van jace did it (met megalekkere taart!!!). Dat kon niet anders dan een succesformule zijn.

(we hebben alleen een beetje heel erg veel gevloekt op de blinde rits die niet helemaal blind wou zijn en het vertikte en bleef vertikken om gelijk ingezet te worden. We hebben met 3 geprobeerd en uiteindelijk was de stand: rits vs naaisters: 3-0. Maar we steken het wel op de stof :) De rest van het gefoefeld met patronen en stof zullen we jullie maar besparen)

 Zeker en vast voor herhaling vatbaar! 

Nu op zoek naar een nieuw project voor de wedstrijd…

MaMaatje

Jarig PietjePrecies

Pietje Precies is jarig. 6 jaar al! 

Kleine meisjes worden groot…

Zowel Pruts als Prinses waren uitgenodigd op het feestje.

En bij verjaardagen horen natuurlijk cadeautjes.

Mijn inspiratie vond ik op het Pinterestbord van Friekel: een draagzak voor poppen.

Ze liet eens vallen dat ze zo een wou kopen voor haar meisjes, maar dat die dingen belachelijk duur waren en even goed zelf gemaakt konden worden. 

Pingpingping…

En hier is mijn versie:

Kan op de buik en rug gedragen worden, met gezichtje naar je toe en van je weg, hoofdsteun omhoog of omgeslagen. Je zou bijna willen dat je echte baby hierin mocht.

Maar zo een lapje stof dat op een half uurtje klaar was vond ik, hoewel met veel liefde gemaakt, toch wat zielig om zo alleen te geven. Daarom besloot ik nog een Meninatasje te maken om het in te stoppen. What's a girl without her bag?

 

Lijkt me ook wel handig om mijn eigen brooddoos in te steken 's middags :)

En om het setje compleet te maken, tekende ik nog een simpel A-lijntje op poppenmaat. Ik gebruikte dezelfde stoffen als het allereerste kleedje dat Friekel voor PietjePrecies naaide. Zo kunnen poppenmama en -dochter gelijk gekleed op stap gaan. 

Met bijpassende poppenpampertjes, snel klaar in 10 minuten, 

net zoals de tutorial belooft. 

multifunctioneel...

Aan de jaloerse blikken van mijn eigen meisjes te oordelen een geslaagd projectje, 

er zullen er hier nog van onder de machine rollen, denk ik. 

Happy Birthday, kleine grote meid!

MaMaatje

Goede voornemens

Eerst en vooral: 

mijn beste wensen aan iedereen hier in blogland! 

Ik voel me vereerd dat ik mezelf een nieuwe inwoner van dit land mag noemen. Ik wens mijn medebewoners een nieuw jaar vol inspiratie en vooral veel naai-tijd toe.

Elk nieuw jaar begint met goede voornemens. 

Normaal gesproken is mijn goed voornemen: maak vooral géén goede voornemens :)

Dit jaar wil ik wel eens een uitzondering maken 

(maar dan enkel en alleen ivm naaien/bloggen)

Ik maak 3 goede voornemens 

(en ben zelf heel benieuwd hoe lang ik me eraan zal kunnen houden)

zelfkennis is het begin van alle wijsheid

hier komen ze… aheu aheum (lees als plechtig geschraapte keel):

1) Ik zou graag minstens 1x/week een nieuw blogberichtje publiceren. 

Ik heb nog genoeg naaisels liggen waarover ik nog niet kunnen bloggen heb, dus hoef ik niet per sé elke week iets nieuws uit mijn mouw te schudden. 

2) Zou het me lukken om in 2014 geen nieuwe kleren te kopen voor mezelf. Als ik iets nieuw wil, zal ik het maar zelf moeten maken. Zo hoop ik mijn koop(wan)gedrag een beetje beter onder controle te houden en mijn stoffenaankopen beter te verantwoorden. Ik vind toch mijn goesting niet in de winkels en als ik dan wel eens iets vind, hebben ze het meestal niet in mijn maat of past het niet...

3) En dit zal wel de moeilijkste zijn van alle 3: ik wil graag mijn stoffenkast proper houden. Even proper als ik ermee begonnen ben (piept u maar eens op het tabblad "stoppenkast"). En net alsof mijn ventjelief mijn gedachten gelezen had, stelde hij bij ons laatste ikeabezoekje ZELF en helemaal spontaan voor om een kastje te kopen (voor uw stofjes) alsof één kastje voldoende zou zijn maar alles kom tis de geste die telt he 

Met dit berichtje heb ik me toch al aan 1 van de drie beloftes kunnen houden.

We zullen zien wat de toekomst brengt…

MaMaatje

vlinderkleedje

Prinses is misnoegd… Ze is de laatste tijd zoveel gegroeid dat ze 3/4 van haar kleerkast aan Pruts heeft moeten afstaan. "Maar dat was mijn lievelingskleedje! Maar dat was mijn lievelingsrokje!" Waar ze echt het hart van in was, was om haar vlinderkleedje te moeten afgeven. Dat was echt haar all time favoriet! En wat doe je dan als naaiende mama om het pruillipje te doen verdwijnen? Juist ja…

Patroon: ottobre 4/2013 patroon 20: circus horse
vlindertricot: klijntje
streepjestricot: stoffenfee
framilon: veritas
gouden elastische biais: stoffenspektakel Gent

Ik herinnerde mij dat ik in een van de laatste ottobres een gelijkaardig modelleke had zien staan. Het was even zoeken naar de juiste stof, tot mijn oog op deze vlinderkes viel. Ideaal, natuurlijk! Het gouden biesje aan arm en hals koos ze er zelf bij. Omdat ik schrik had dat een enkele laag tricot te koud zou zijn voor de winter, dubbelde ik het kleedje met een bijpassend streepjesstofje. En ware ik niet zo stom geweest om de binnen- en buitenrok rechtstreeks aan elkaar te stikken, was het een omkeerbaar kleedje geweest. Maar tricot lostornen? I don't think so! En al zeker niet als er een rimpelelastiek aan vastgestikt is. 

Het dubbelen van het kleedje bleek veel ingewikkelder te zijn dan gedacht. Mijn naailerares (jawel, sinds twee weken volgen we les, FriEkEL en ik! En doen we alles zoals het moet, spelden en merktekens aanbrengen met draad en al! Allez, tis te zeggen, in de les dan toch…) raadde me aan om een binnenkleed te maken, dan het buitenkleed en dan de armen en kraag met een biesje aan elkaar te hangen. Maar mouwen en rok moesten gefronsd worden met framilonband, dan aan het biesje vastgemaakt, ook de rok fronsen, het nachtelijk uur en vooral de druk van dochterlief (ik ga het morgen kunnen aandoen naar school he, mama! puppy-oogjes incluis) bleken te veel voor mijn hersentjes om te verwerken. Er klopte ergens iets niet aan de volgorde van werken, waardoor de zijnaden op een of andere manier niet tussen kleed en voering terecht gekomen zijn. Tja, niets aan te doen 

(zie hierboven: tricot lostornen = not done). 

Ik rimpelde voor het eerst met framilon en dat bleek een groot succes! Helemaal niet zo moeilijk als ik mij had voorgesteld. Ik las dat zij deze techniek gebruikt voor al haar rimpelrokjes en ik denk dat ik haar voorbeeld ga volgen.

Eigenlijk ben ik vrij trots op het resultaat! Het is een heel mooi modelletje, al valt het misschien ietsepietsie te breed. Ach, daar groeit ze wel in. Het stralende prinsessengezichtje sprak ook boekdelen. Voor ik de streepjestricot tegenkwam op deze webshop (met mijn complimenten voor de snelle bediening: vrijdag online besteld, zaterdag - jawel, u leest het goed: zaterdag!- aan huis geleverd), dacht ik het te voeren met rode tricot. De delen liggen hier al geknipt klaar. Ik ga het iets meer tailleren en dan volgt zeker een tweede exemplaar! 

MaMaatje

Afscheid van een juf...

Ze kreeg een interim voor één schooljaar... Prutske was hier niet blij mee, ze wou haar "eigen" juf en niemand anders! Maar na de eerste schooldag kwam ze thuis met een smile van oor tot oor. De "nieuwe" juf had gescoord. En hoe! 

U moet weten, mijn Pruts houdt van haar persoonlijke ruimte. Knuffelen, dat doet ze alleen met haar hechte kring. Wie een spontane knuffel van haar krijgt, heeft een vast plaatsje in haar hartje veroverd. En dat zijn er (nog) niet zo veel. 

Maar deze "nieuwe" juf moet wel bijzonder zijn. Ik heb mijn dochtertje nog nooit zo snel zien openbloeien bij iemand. En zo vol overgave horen vertellen over iemand...

Jammer genoeg sloeg het noodlot genadeloos toe en de dingen veranderden. De "oude" juf moest terugkomen. Logischerwijs was er dus geen plaats meer voor de "nieuwe" juf. Met een dubbel gevoel (het was hen beiden van harte gegund) moesten we afscheid nemen. En we wilden haar niet laten gaan zonder een passend verrassingsgeschenk. 

Aapje zit in dezelfde klas en er is nog een naailustige mama (we moeten nog eens een passende naam verzinnen voor jou!), dus samen gingen we brainstormen. We zouden "snel" een sjakosj naaien en cupcakes versieren met de klassymbooltjes van de leerlingen. (laat dat snel maar al snel achterwege, we zullen het nachtelijke uur waarop het klaar was maar niet vermelden... de cakejes werden de volgende dag nog gauw versierd...)

Ik had deze leuke vinktas al een aantal keer zien passeren en dat leek ons wel iets. Niet moeilijk, eenvoudig patroon, snel in elkaar gestikt. Tenminste, dat dachten we toch. Maar kent u Murphy? Wij anders wel... 

(nu, moesten we al begonnen zijn met de patroondelen juist uit te knippen, het zou van bij het begin al veel sneller gegaan zijn... en nadat we gans de tas gemaakt hadden met de summiere uitleg op flickr, ontdekte ik de uitgebreide uitleg op haar blog... Tja, hoe later, hoe minder hersencellen actief zijn, zeker?)

De stoffenkeuze was snel gemaakt (zo zie je maar, Friekel, een uitgebreide voorraad heeft zo zijn voordelen), Friekel zorgde voor de fournituren, elk naaide een deeltje van de tas en dit was het resultaat: 

patroon: vinktas
stof: vogels: stoffenspectakel, bruin: stoffenkamer, bolletjes: stoffen van Leuven
flockfolie: mertens
paspel en tassenband: Veritas

(zag je het? zag je het? de perféct doorlopende paspel???)

Omdat een afscheid steevast gepaard gaat met de nodige traantjes, besloten we er een leuke zakdoek bij te maken: 

Zo met drie samen naaien en bakken, is best wel gezellig :) Dat moeten we nog eens doen (maar deze keer liefst niet zo laat en met minder ongelukjes)! 

Het ga je goed, juf Elke, gelukkig zien onze kapoenen je nog elke week op de dansles! 

En wie weet...?

MaMaatje