Goede voornemens

Eerst en vooral: 

mijn beste wensen aan iedereen hier in blogland! 

Ik voel me vereerd dat ik mezelf een nieuwe inwoner van dit land mag noemen. Ik wens mijn medebewoners een nieuw jaar vol inspiratie en vooral veel naai-tijd toe.

Elk nieuw jaar begint met goede voornemens. 

Normaal gesproken is mijn goed voornemen: maak vooral géén goede voornemens :)

Dit jaar wil ik wel eens een uitzondering maken 

(maar dan enkel en alleen ivm naaien/bloggen)

Ik maak 3 goede voornemens 

(en ben zelf heel benieuwd hoe lang ik me eraan zal kunnen houden)

zelfkennis is het begin van alle wijsheid

hier komen ze… aheu aheum (lees als plechtig geschraapte keel):

1) Ik zou graag minstens 1x/week een nieuw blogberichtje publiceren. 

Ik heb nog genoeg naaisels liggen waarover ik nog niet kunnen bloggen heb, dus hoef ik niet per sé elke week iets nieuws uit mijn mouw te schudden. 

2) Zou het me lukken om in 2014 geen nieuwe kleren te kopen voor mezelf. Als ik iets nieuw wil, zal ik het maar zelf moeten maken. Zo hoop ik mijn koop(wan)gedrag een beetje beter onder controle te houden en mijn stoffenaankopen beter te verantwoorden. Ik vind toch mijn goesting niet in de winkels en als ik dan wel eens iets vind, hebben ze het meestal niet in mijn maat of past het niet...

3) En dit zal wel de moeilijkste zijn van alle 3: ik wil graag mijn stoffenkast proper houden. Even proper als ik ermee begonnen ben (piept u maar eens op het tabblad "stoppenkast"). En net alsof mijn ventjelief mijn gedachten gelezen had, stelde hij bij ons laatste ikeabezoekje ZELF en helemaal spontaan voor om een kastje te kopen (voor uw stofjes) alsof één kastje voldoende zou zijn maar alles kom tis de geste die telt he 

Met dit berichtje heb ik me toch al aan 1 van de drie beloftes kunnen houden.

We zullen zien wat de toekomst brengt…

MaMaatje

vlinderkleedje

Prinses is misnoegd… Ze is de laatste tijd zoveel gegroeid dat ze 3/4 van haar kleerkast aan Pruts heeft moeten afstaan. "Maar dat was mijn lievelingskleedje! Maar dat was mijn lievelingsrokje!" Waar ze echt het hart van in was, was om haar vlinderkleedje te moeten afgeven. Dat was echt haar all time favoriet! En wat doe je dan als naaiende mama om het pruillipje te doen verdwijnen? Juist ja…

Patroon: ottobre 4/2013 patroon 20: circus horse
vlindertricot: klijntje
streepjestricot: stoffenfee
framilon: veritas
gouden elastische biais: stoffenspektakel Gent

Ik herinnerde mij dat ik in een van de laatste ottobres een gelijkaardig modelleke had zien staan. Het was even zoeken naar de juiste stof, tot mijn oog op deze vlinderkes viel. Ideaal, natuurlijk! Het gouden biesje aan arm en hals koos ze er zelf bij. Omdat ik schrik had dat een enkele laag tricot te koud zou zijn voor de winter, dubbelde ik het kleedje met een bijpassend streepjesstofje. En ware ik niet zo stom geweest om de binnen- en buitenrok rechtstreeks aan elkaar te stikken, was het een omkeerbaar kleedje geweest. Maar tricot lostornen? I don't think so! En al zeker niet als er een rimpelelastiek aan vastgestikt is. 

Het dubbelen van het kleedje bleek veel ingewikkelder te zijn dan gedacht. Mijn naailerares (jawel, sinds twee weken volgen we les, FriEkEL en ik! En doen we alles zoals het moet, spelden en merktekens aanbrengen met draad en al! Allez, tis te zeggen, in de les dan toch…) raadde me aan om een binnenkleed te maken, dan het buitenkleed en dan de armen en kraag met een biesje aan elkaar te hangen. Maar mouwen en rok moesten gefronsd worden met framilonband, dan aan het biesje vastgemaakt, ook de rok fronsen, het nachtelijk uur en vooral de druk van dochterlief (ik ga het morgen kunnen aandoen naar school he, mama! puppy-oogjes incluis) bleken te veel voor mijn hersentjes om te verwerken. Er klopte ergens iets niet aan de volgorde van werken, waardoor de zijnaden op een of andere manier niet tussen kleed en voering terecht gekomen zijn. Tja, niets aan te doen 

(zie hierboven: tricot lostornen = not done). 

Ik rimpelde voor het eerst met framilon en dat bleek een groot succes! Helemaal niet zo moeilijk als ik mij had voorgesteld. Ik las dat zij deze techniek gebruikt voor al haar rimpelrokjes en ik denk dat ik haar voorbeeld ga volgen.

Eigenlijk ben ik vrij trots op het resultaat! Het is een heel mooi modelletje, al valt het misschien ietsepietsie te breed. Ach, daar groeit ze wel in. Het stralende prinsessengezichtje sprak ook boekdelen. Voor ik de streepjestricot tegenkwam op deze webshop (met mijn complimenten voor de snelle bediening: vrijdag online besteld, zaterdag - jawel, u leest het goed: zaterdag!- aan huis geleverd), dacht ik het te voeren met rode tricot. De delen liggen hier al geknipt klaar. Ik ga het iets meer tailleren en dan volgt zeker een tweede exemplaar! 

MaMaatje

Afscheid van een juf...

Ze kreeg een interim voor één schooljaar... Prutske was hier niet blij mee, ze wou haar "eigen" juf en niemand anders! Maar na de eerste schooldag kwam ze thuis met een smile van oor tot oor. De "nieuwe" juf had gescoord. En hoe! 

U moet weten, mijn Pruts houdt van haar persoonlijke ruimte. Knuffelen, dat doet ze alleen met haar hechte kring. Wie een spontane knuffel van haar krijgt, heeft een vast plaatsje in haar hartje veroverd. En dat zijn er (nog) niet zo veel. 

Maar deze "nieuwe" juf moet wel bijzonder zijn. Ik heb mijn dochtertje nog nooit zo snel zien openbloeien bij iemand. En zo vol overgave horen vertellen over iemand...

Jammer genoeg sloeg het noodlot genadeloos toe en de dingen veranderden. De "oude" juf moest terugkomen. Logischerwijs was er dus geen plaats meer voor de "nieuwe" juf. Met een dubbel gevoel (het was hen beiden van harte gegund) moesten we afscheid nemen. En we wilden haar niet laten gaan zonder een passend verrassingsgeschenk. 

Aapje zit in dezelfde klas en er is nog een naailustige mama (we moeten nog eens een passende naam verzinnen voor jou!), dus samen gingen we brainstormen. We zouden "snel" een sjakosj naaien en cupcakes versieren met de klassymbooltjes van de leerlingen. (laat dat snel maar al snel achterwege, we zullen het nachtelijke uur waarop het klaar was maar niet vermelden... de cakejes werden de volgende dag nog gauw versierd...)

Ik had deze leuke vinktas al een aantal keer zien passeren en dat leek ons wel iets. Niet moeilijk, eenvoudig patroon, snel in elkaar gestikt. Tenminste, dat dachten we toch. Maar kent u Murphy? Wij anders wel... 

(nu, moesten we al begonnen zijn met de patroondelen juist uit te knippen, het zou van bij het begin al veel sneller gegaan zijn... en nadat we gans de tas gemaakt hadden met de summiere uitleg op flickr, ontdekte ik de uitgebreide uitleg op haar blog... Tja, hoe later, hoe minder hersencellen actief zijn, zeker?)

De stoffenkeuze was snel gemaakt (zo zie je maar, Friekel, een uitgebreide voorraad heeft zo zijn voordelen), Friekel zorgde voor de fournituren, elk naaide een deeltje van de tas en dit was het resultaat: 

patroon: vinktas
stof: vogels: stoffenspectakel, bruin: stoffenkamer, bolletjes: stoffen van Leuven
flockfolie: mertens
paspel en tassenband: Veritas

(zag je het? zag je het? de perféct doorlopende paspel???)

Omdat een afscheid steevast gepaard gaat met de nodige traantjes, besloten we er een leuke zakdoek bij te maken: 

Zo met drie samen naaien en bakken, is best wel gezellig :) Dat moeten we nog eens doen (maar deze keer liefst niet zo laat en met minder ongelukjes)! 

Het ga je goed, juf Elke, gelukkig zien onze kapoenen je nog elke week op de dansles! 

En wie weet...?

MaMaatje

Een Prutske van drie!

Jawel, kleine meisjes worden groot... 

Het is ongelofelijk hoe snel een mormeltje als dit:

uitgroeit tot een Prutske als dit:  

"Nu ben ik een grote meid, he, mama?" 

Ja hoor, een hele grote meid. 

3 jaar al...

En bij elke verjaardag hoort natuurlijk taart! Veel taart! 

(er waren 24 mondjes te voeden, gelukkig heb ik Friekel om me te helpen!)

Dit was de conversatie tussen de zussen: 

"Weet je al welke taart je wil?"

"Ja hoor, een taart met Maya en Willy en Bumba en Hello Kitty en Plopje en Mega Mindy en ..."

"Aha, eigenlijk wil je een Plopsalandtaart?"

"Jaaaaaaa! Een Plopjeslandtaart!!!"

"MAMAAAAA, Prutske wil een Plopsalandtaart, kan jij dat maken???"

Euh... neeeeeeee?!... 

Maar ik ben een meester in het compromissen sluiten met mijn meisjes :D 

(Profiteren zolang het duurt!)

"Prutske, je bent nu drie jaar, dus mag je drie figuurtjes kiezen" 

(goed gevonden, he, al zeg ik het zelf?)

Het werden dus haar drie all time favorites: 

Bij elke verjaardag hoort natuurlijk ook een verjaardagsoutfit! 

(Deze was al even klaar, maar ik wou de verrassing niet bederven)

Mijn grote meid mocht in mama's stoffenvoorraad snuisteren. 

Na even twijfelen over zebra's koos ze toch resoluut voor de bambi's.

Een goede keuze, al zeg ik het zelf...

Nu was het aan mij om het juiste modelletje te vinden. 

Dat bleek niet zo evident... Ik zat al een tijdje hiermee in mijn hoofd, 

maar wou er iets meer mee doen. Toen viel mijn oog op de kaft van dat andere boek dat ik liggen heb en er begon iets te dagen in mijn hoofd...

stof: klijntje
patroon: Luna (Zelfgemaakte Kleertjes 1) meets Mambo (Homemade Mini Couture)

Eigenlijk heb ik gewoon de buikband van de Luna boller getekend en het bovenstuk hieraan aangepast. Maar ik vond het effect best wel iets hebben. 

De achterkant werkte ik af met rode kamsnaps (heerlijk, die dingen!).

(heeft er trouwens iemand de perfect doorlopende paspel opgemerkt? Ik ben er zooooo trots op, dit is een unicum voor mij!)

Toen het jurkje af was en met een brede glimlach door Prutske gepast en geshowd werd, 

keken twee smekende grote oogjes mij aan...

"Ooooooh, hoe mooi... Had ik maar zo een zwierelrokje...Dan waren we net een tweeling!" zuchtte een dromend Prinsesje

Tja, wat doe je dan als mama? Juist ja...

En zeg nu zelf, hoe kan je dit snoetje weerstaan?

Ik knipte één Bambi'tje uit in druppelvorm en streek dat met vliesofix op een gekocht soupulletje. Met een kleine steek zette ik het vast. 

Het zwierelrokje maakte ik op haar manier, met een taille-elastiek van hier. 

Echt een fluitje van een cent, klaar op een half uurtje!

Mama blij, dochterlief blij.

En wat hebben we vandaag geleerd? 

Dat je van een stofje met een "éénrichtingspatroon" geen zwierelrokje 

(tis te zeggen: cirkelrokje) kunt maken. Waarom? 

Wie zoekt die vindt...de fout...

 Volgende keer toch beter een rimpelrokje maken, vertrekkend van een rechthoek...

MaMaatje

Babyborrel

patroon: knippie 1/2013
stof: stoffen van leuven

Babyborrels zijn altijd leuk. Ze zijn het perfecte excuus om nog eens achter de naaimachine te kruipen.

 (alsof ik een excuus nodig heb)

Al bladerend door een tijdschrift zag ik dit kruippakje en ik werd op slag verliefd! 

Dit zou het pakje worden, helemaal de stijl van de ontvanger. 

Ik had slechts een paar dagen, onderbroken door een spaghettislag, familiebezoek en werk. Maar we zijn het intussen gewoon om tussen de soep en de patatten door te naaien :)

Op woensdag werd de stof gekocht, op vrijdag het patroon getekend en op zaterdag de stof geknipt. Met als gevolg dat ik alles op zondag nog moest aaneen stikken. Gelukkig was de babyborrel tot 18u en presteer ik het best onder druk...

Ik koos voor een donkere jeans met contrasterend witte paspel en kamsnaps, 

voor een echte jongenslook.

Ik heb het nog wat lastig om die knopenbanden af te werken, daarom heb ik aan de kraag en tussen de benen een extra jeansbiaislint toegevoegd. Ook de mouwen klopten niet, die waren te groot voor de armsgaten. Ik probeerde eerst om ze te rimpelen met framilon, maar dat zag er net iets te vrouwelijk uit... En ik wilde toch een stoer jongenskruippakje maken, dus tornde ik het geheel weer los, knipte de mouwen wat bij en met hier en daar een vals plooitje is het me toch gelukt. 

Al bij al ben ik tevreden met het resultaat. Ik verlang om een foto te krijgen, met model!

hier is hij dan: op model!!!

MaMaatje