Tinnykleedjes

Al een tijdje keek ik dromend naar dit patroon...

in mijn hoofd had ik al 100 verschillende versies gemaakt.

Voor mijn Prutske was het van in het begin duidelijk, 

het zou een effen rode Tinny worden met een witte paspel. 

Voor mijn Prinses zou het iets ges(t)offisticeerder moeten zijn.

ik twijfelde: zou ik het wel kunnen, zou het wel mooi vallen, 

zou het niet té retro zijn (hoewel), 

zou ik... zou ik niet... zou ik... zou ik niet...

deze zomer hakte ik de knoop door: 

ik zou!

En ik heb er nog geen moment spijt van gehad! 

Wat een zaaaaalig mooie kleedjes zijn dat...

Patroon: Tinny dress
stof en paspel: stoffen van leuven
kamsnaps: dawanda

Patroon: Tinny dress
Stof: stoffen van leuven
driedubbele paspel: stoffenkamer
kamsnaps: dawanda

Ik maakte twee Tinny's met cirkelrok en asymmetrische kraag, de rode met "tulip"mouwtjes, de andere met een "notched" mouwtje. Ik sukkel alleen nog een beetje om die paspel mooi rond het midden te krijgen, ik weet nooit goed wat ik met die uiteindjes moet doen. (Tips zijn altijd welkom)

Aangezien ik geen ritsen meer liggen had, besloot ik om het lijfje wat te verbreden om een knopenrij toe te voegen. Meteen een geschikte gelegenheid om mijn kamsnaptang te testen. Hier in blogland heb ik er niets dan positiefs over gelezen en ja hoor, ik sluit me daarbij aan. Wat een zaligheid om mee te werken! En de kleurtjes geven zo'n mooi extraatje aan de kleedjes, zeg nu zelf...

En de modellekes? 

Tja... 

die zwierelen... 

en zwierelen... 

en zwierelen...

Er krijgt er zelfs eentje sterallures van...

MaMaatje

Een peertjestas voor mijn appletje

Hij is af! 
Ik ben de trotse eigenaar van een gloednieuwe laptoptas. 

(En stiekem ben ik er wel een beetje trots op)

Het is een projectje dat al een tijdje door mijn hoofd spookte.

En altijd weer opnieuw uitstelde 
omdat ik niet goed wist hoe ik eraan moest beginnen. 

Tot ik enkele mooie exemplaren zag hier en hier. 

Ze lieten het zo simpel lijken...

De goesting won het van de vrees, dus trok ik naar de stoffenwinkel.

Ik koos een peertjesstof van hamburger liebe 
(ik kon het verborgen grapje wel smaken). 

De lieve eigenares hielp me bij het uitkiezen 
van de bijpassende voeringsstof en fournituren. 

In mijn hoofd was de tas al 100x gemaakt.

Helaas vond ik geen geschikt patroon...

Dus volgde ik haar goede raad en baseerde me op de Ipadhoes 

uit het boek Stof Voor Durf Het Zelvers.

Ik vergrootte het patroon volgens de afmetingen van mijn laptop 

(lengte+hoogte en breedte+hoogte met enkele cms speling en naadwaarde)

Maar ik wou er graag een opbergruimte in voor mijn oplader. 

Even overwoog ik een muizenholletje zoals hier, 

maar een verborgen ritszakje leek me praktischer. 

Deze dame was zo lief om een duidelijke fotohandleiding online te zetten 

(waarvoor dank!)

Nu nog mijn logisch denkvermogen aan het werk zetten, 

want ik wou er graag ook handvaten aan. 

Ik werkte in deze volgorde:

eerst en vooral de handvaten, 

vervolgens het ritszakje

en tenslotte de rest van de uitleg uit SVDHZ. 

Het resultaat? 

Oordeel maar zelf...

stof: peertjes van hamburger liebe
voering: rain van timeless treasures
fournituren en vlieseline: de stoffenkamer
patroon: gebaseerd op de Ipadhoes uit Stof voor durf het zelvers

MaMaatje

cadeautje

patroon: khadetjes
stof: stoffen van leuven
zelfmaak stofknopen: veritas

Als een goede vriendin verjaart, hoort daar uiteraard een cadeautje bij. 

En als je leert naaien, dan wordt dat een zelfgemaakt cadeautje. 

Bij gebrek aan de juiste maten, waag ik mij voor de eerste keer aan een handtasje. 

Zo multifunctioneel: kan handtasje zijn, pennenzak, toilettasje, ...

Met dank aan deze madam voor het patroon en de duidelijke uitleg. 

Aangezien mijn stoffenvoorraad vooral uit dino's, roze hartjes en prinsessen bestaat, 

was ik heel dankbaar dat er nog een restje over was van mijn zus haar verjaardagsrokje. Er ging eigenlijk niks mis. Een waar unicum! 

Zeker als je weet dat dit gemaakt is de avond voor we op reis vertrokken, tussen het maken van de valiezen door. Een snel klaar projectje, dus, ik schat een uur en een half, van patroon kiezen tot de afwerking. 

Ik maakte voor het eerst zelf de stoffen knopen om op te naaien, opnieuw een ideetje dat ik ergens in blogland vond. Al bij al ben ik heel blij met het resultaat 

(en ondertussen weet ik: zij ook)!

MaMaatje

Nijlpaardjes en metekindjes

Sinds 1 jaar ben ik de trotse meter van Bolleke, mijn zus haar tweede zoontje.

Wat een knap ventje is dat!

Zoals het een goede meter betaamd, geef je een speciaal verjaardagscadeautje.

(zeker als het zijn eerste verjaardag is!)

En aangezien ik aan het naaien geslagen ben (nee, serieus?)

wordt het een zelfgemaakt ensembleke. 

Elk schattig ventje moet een schattig salopetje hebben, vond ik zo.

 Eentje is geentje, 

dus maakte ik er nog een bijpassend T-shirtje bij, 

mèt mijn allereerste applicatie. 

 Ik tekende een nijlpaardje over op de dubbelzijdig klevende vlieseline, 

knipte dit uit, strijkte (of is het streek?) dit op het stofje en knipte de stof uit. 

Is dit de juiste werkwijze?

Hier en daar een beetje gesukkeld (die oogjes, man!), 

maar al bij al ging dat nog vlotjes en het resultaat was, laat ons zeggen, behoorlijk.

Maar het was nog niet af, naar mijn goesting. 

Dus kwam er nog een omkeerbaar hoedje bij, met dank aan deze blogster.

Ziedaar, het nijlpaardenensemble, tadaaaa:

patroon: ottobre 3/2013
stof: stoffen van leuven (sorry, designer vergeten)

MaMaatje

Paddestoelenkleedje

stof, rits en paspel: stoffenkamer

patroon: burda 9551

Toen ik dit stofje in deze winkel vond, was ik op slag verliefd!

Ik kreeg onmiddellijk een visioen van Prustke met een paddestoelenkleedje. 

Telkens ik van een stoffenjacht thuiskom, word mijn buit uitgebreid beoordeeld en verdeeld door de dochters (alsof ze er iets op te zeggen hebben ;p) 

Ik sloeg de nagel op de kop, 

want Pruts nam dit stofje in beslag en wou het niet meer lossen 

tot ik beloofde om het zo snel mogelijk om te toveren in een kleedje. 

Het werd even zoeken, maar dit burdapatroontje leek me het meest geschikt. 

Gevoerd lijfje, blinde rits, plooitjes in het rokdeel 

(die deze keer wel symmetrisch uitkwamen, dankuwel)

De uitleg is bij burda nogal beknopt, maar wel duidelijk. 

Alleen vond ik het niet logisch dat de bandjes er achteraf moesten opgestikt worden,

vooral omdat er nergens beschreven staat dat je de onderkant mooi moet afwerken. 

Gevolg, veel gepruts, maar een goed excuus om mijn siersteken eens te testen.

Als ik dit modelletje nog eens maak, steek ik voor-en achterkant tussen lijfje en beleg.

Het kleedje is op slag gepromoveerd tot favoriete kledingstuk voor de zomer. 

Missie geslaagd :)

MaMaatje